شاه طهماسب اول به فال حافظ عقيده داشت. مي گويند روزي در يکي از باغ ها با انگشتري گران بها بازي مي کرد. ناگهان از دست وي افتاد و هرچه جست و جو کردند آن را نيافتند سرانجام شاه به ديوان حافظ تفألي زد و اين بيت آمد.

دلي که غيب نماي است و جام جم دارد      ز خاتمي که از او گم شود چه غم دارد؟

شاه از حسن مناسبت اين بيت بي اندازه شاد شد و از فرط تحسين دست هاي خود را روي زانوهاي خود کوبيد، از قضا انگشتري که در چين قباي او مخفي شده بود بر اثر اين حرکت بيرون افتاد.


موضوعات مرتبط: متفرقه

تاريخ : چهارشنبه 24 آبان1391 | 13:11 | نویسنده : نجمه رجبی - مدیر |