تا دلم در حرم قرب تو یابد راهی

                            آتشی زن به  وجودم که براید آهی

تو به یک کاه دو صد کوه گنه می بخشی

                            من بیچاره چه سازم که ندارم کاهی

 دل آلوده و بیمار مرا

                           نیست جز خاک شهیدان تو درمانگاهی

  به جز از تو که کشی ناز گنه کاران را

                          نشنیدم که کشد ناز گدا را شاهی



تاريخ : شنبه ۲۵ آذر۱۳۹۱ | 21:30 | نویسنده : امیر پورطالبی |